multi-bulletin

VAN DE VOORZITTER

 “I Love Bridge” automatiseert!!!!

De kogel is eindelijk door de kerk .(gelukkig niet letterlijk). De bridgemates zijn er en intern zijn we al druk bezig om het programma onder de knie te krijgen. Misschien is bij  het lezen van deze bulletin, dat we er dan al mee werken op de club. Voor diegene die hier nog nooit mee te maken heeft gehad het volgende: Op elke tafel staat een bridgemate. In plaats van de score per spel op te schrijven gaan we voortaan de score intoetsen, welke direct online wordt doorgestuurd naar de computer. Aan het eind van de zitting is de uitslag binnen enkele minuten bekend. We hoeven dan gelukkig niet lang meer te wachten op de uitslag. Nog even gezellig met elkaar praten blijft een optie voor degenen die dit willen. De uitslag  word automatisch gemaild.

5-jarig bestaan van onze club!!!!!

Jawel, op 22 oktober 2007 werd onze club officieel via notariële akte door Jack enIrene Richheimeropge-richt. Het aankomende bridgejaar staat dus in het teken hiervan. Met zijn allen mogen we trots zijn op wat we tot nu toe hebben bereikt. Een prettige locatie om te spelen, professionele begeleiding d.m.v. inmiddels vier gediplomeerde arbiters, aangevoerd door een zeer vakkundig WL en een uitstekend opgezette website.

We zijn inmiddels een volwassen club aan het worden, kijk maar naar het hanteren van de systeemkaarten en het inroepen waar nodig van een arbiter, wat heel normaal is bij het bridgen. Maar vergeet vooral de sfeer niet in onze club. Die vond en vind ik nog steeds heel plezierig en dat willen we graag zo houden. Een compliment voor jullie allen is hier zeker op zijn plaats. Bij een jubileum hoort een cadeau: de bridgemate. Dit hebben we met zijn allen bij elkaar gespaard en het bestuur is ervan overtuigd, dat iedereen hier veel plezier en gemak van zullen hebben.  Tenslotte wenst het bestuur jullie allen een heel fijne en voor wat het weer betreft aangename zomer (vakantie) toe.

Paul Terheggen

KLAVERBOER

Klaverboer speelde een belangrijke rol in de Engelse geschiedenis. Nadat koningin Mary had besloten de protestanten in Ierland te laten doden, zond ze een zekere Dr. Cole daarheen met de desbetreffende order. Onderweg in Chester werd gestopt en in de herberg pochte Cole over zijn opdracht. De waardin, een protestantse, sloop ’s nachts zijn kamer binnen, pakte de tinnen doos met de Koninklijke order en verving deze door en waardeloos papier met bovenop een klaverboer. Cole ontdekte de verwisseling pas in Ierland en keerde hals over kop terug. Koningin Mary was in tussentijd evenwel overleden en een nieuwe order kwam er niet. De Ierse protestanten waren gered, dankzij; ♣ BOER!

WAT ONS NU IS OVERKOMEN!!

Van de week kwam de politie bij mijn tante Cora aan de deur. Was dat even schrikken. Mijn tante Cora is in de tachtig en nog goed bij de tijd. Zij maakte meteen van de gelegenheid gebruik om te melden dat er een paar huizen verderop vermoedelijk sprake is van kindermishandeling. Het oudste meisje van zes jaar zit regelmatig onder de striemen en blauwe plekken. Maar daar deed die agente niets mee want ze was door Ivo Opstelten geïnstalleerd als dieren politieagente. Er was aangifte tegen mijn tante Cora gedaan wegens dierenmishandeling. Zij heeft al jarenlang een kanariepiet in een kooitje voor het raam staan. Er was aangifte gedaan dat er een vogel in een te kleine kooi zat en geen ruimte had om te vliegen. Nu verzorgt mijn tante Cora Piet altijd prima. Regelmatig wordt zijn kooi schoongemaakt. Hij heeft altijd voer en schoon water. Hij heeft altijd zo’n badje aan de kooi hangen, dus hij kan altijd een bad nemen. En als mijn tante Cora het badwater verschoond laat ze de kooi gewoon open staan. Piet vliegt er echt niet uit. De politieagente had ook nog een tweede aanklacht. De hond van tante Cora zou te zwaar zijn. De laatste jaren is tante Cora wat minder goed ter been met als gevolg dat haar hond wat minder beweging krijgt. Maar ja, wat is nu overgewicht. Inmiddels hebben 60 % van de honden in Nederland last van Obesitas. Wat wordt daar nu aan gedaan? In ieder geval kwam mijn tante Cora er met een waarschuwing van af. Ze snapt er niets van. Want laatst zat mijn tante Cora bij mij in de auto en vanwege een gekantelde vrachtauto hebben we, op een dergelijk weg waar je 130 kilometer mag rijden, twee uur stil in de file gestaan. We hadden honger en dorst en moesten allebei nodig naar de wc. Net toen ik uit de auto wilde stappen, werd ik door een motoragent gemaand om terug in de auto te stappen. Nu heb ik eens uitgerekend wat onze bewegingsruimte was in vergelijking met Piet. Ik zal u de berekening besparen, maar ik verwacht wel dat politiek met een voorstel komt om dit te kort aan bewegingsruimte op te lossen.

Fer Kesteloo

VAN DE BEGINNERS

Eerste kennismaking met bridge.

Enige maanden terug werden wij door zus en zwager een beetje warm gemaakt voor bridge. Zij zijn hier enkele jaren geleden mee gestart en zijn inmiddels bloed fanatiek. Maar al die moeilijke termen en namen die wij van ze hoorden deden ons toch wel even twijfelen. Moet je dat allemaal leren? Wij, mijn vrouw Ans en ik, wilden nu we met de VUT zijn samen iets ondernemen en hebben toch maar besloten ons aan te melden bij Jack. En nu ik dit schrijf zijn we zes lessen verder. Het begin was niet eenvoudig. Het is voor ons een geheel nieuw kaartspel. We zijn er intussen al wel achter dat klaverjas ervaring niet bijdraagt aan spelkennis. Mocht je dit wel denken dan is daar steeds Jack die dit uit je hoofd probeert te praten. Het gaat tot dusver om goed tellen, een begin van de techniek van het bieden en natuurlijk wel je slagen maken. Naast de kwinkslagen die Jack zo nu en dan uitdeelt bepaalt het aantal slagen het resultaat van het gespeelde spel. We hebben op dinsdagavond een leuke groep van acht cursisten die zo ongeveer privéles genieten. Er wordt voortdurend in wisselende samenstelling gespeeld en tot heden zijn we behoorlijk gelijk aan elkaar. De een is wat fanatieker dan de ander en we maken allemaal onze fouten en boeken ook al regelmatig een leuk resultaat. En de eerste uitwisselingen, buiten de lessen om, hebben inmiddels plaatsgevonden. In een van de volgende lessen krijgen we bezoek van Stayman en Jacoby. Twee figuren die ons het bridgeleven verder komen bemoeilijken. En door het lesboek bladerend zijn dit niet de laatste lastige figuren, er volgen er nog veel meer. Maar met de inspirerende uitleg van Jack en het geduldig samen kaarten zullen we dit ook wel een beetje onder de knie krijgen. De eerste ervaringen zijn zeker positief en wij verwachten hier in de toekomst nog veel plezier aan te beleven. 

Frans Ganzevles

ZOETE WRAAK

Jan J. altijd een zeer beleefde en correcte speler, speelt met zijn vaste partner de senior parencompetitie van de NBB. In de tweede ronde komt hij aan tafel waar al twee heren zitten. Jan zegt netjes “Goedemiddag heren” Jan krijgt geen antwoordt. Hij zegt nogmaals “Goedemiddag heren”. Maar de heren praten gewoon met elkaar verder zonder enig aandacht te schenken aan Jan en zijn partner. Jan nogmaals: “Goedemiddag heren”. “Wij zijn in gesprek en we zijn er niet om aardig tegen de tegenstanders te doen”, was het antwoordt van zijn linkertegenstander.  De wedstrijd gaat weer beginnen. Jan en zijn partner denken na over het bieden en voorzichtig komen zij in 4 uit. Zijn linkertegenstander pakt met zijn linkerhand het doublet (straf) kaartje uit de bidding box en smijt deze met een klap op tafel. “Was dat nou zo moeilijk, ging het daarom zo langzaam. Er moet nu wel snel gespeeld worden anders roep ik de arbiter”. Op het moment dat Jan’s linkertegenstander met zijn linkerhand het doublet kaartje pakt ziet Jan dat hij een kaart uit zijn hand laat vallen. Deze komt met de bovenzijde onder de stoel terecht en Jan ziet dat het ♠ 7 is. Jan zegt niets!!!! De linkertegenstander start met troef aas, heer en vrouw en daarna ♠ aas. “Zo dat is alvast een down”,. zegt hij.  Jan zegt niets. Daarna komt Jan aan slag. Er zit nog  één troef bij zijn linkertegenstander. Jan ook niet van gisteren en vooral een beetje geprikkeld door het optreden van zijn tegenstanders. Komt aan slag en gaat zijn hoge schoppens afspelen. Op de 3de ♠ troeft zijn linkertegenstander en zegt: “Zo dat is 2 down, was je de troef vergeten?”. Jan zegt nog steeds niet. In de 12de slag zegt Jan ineens: tegen zijn linkertegenstander: “Oh u hebt nog één kaart in de hand en wij allemaal nog twee’. “Ik zie het al er ligt een kaart onder uw stoel, kijk dat is ♠7, heeft u toevallig mijn ♠ afgetroefd?” Jan roept de arbiter “Mijn linkertegenstander heeft verzaakt en mijn ♠ afgetroefd terwijl hij nog een schoppentje had”. De arbiter gaf 2 strafslagen aan de linkertegenstander. En opeens heeft Jan zijn gedoubleerd contract gemaakt. Voor een zaaltop. Jan bedankt de arbiter en zegt verder niets. Na afloop van de ronde staat hij en zijn partner grijnzend op en lopen zonder wat te zeggen van tafel weg.

PUNTEN

De meeste punten worden gewonnen of verloren bij het bieden: goed afspel helpt niet als niet het goede contract werd bereikt en als dat wel werd bereikte, veranderd het afspel meestal weinig aan de score. Bij wedstrijden speelt de kwaliteit van het afspel wel een rol, maar niet de belangrijkste. Het verschil komt veel meer tot uiting bij het gevecht om de deelscore en….. het uitkomen.

SMOKING

Topspelers zijn meestal erg bijgelovig. De Engelsman Irving Rose droeg eens, een heel Europees kampioenschap lang, een broek met een gigantische scheur, bijeen gehouden door een batterij veiligheidsspelden. “Mijn geluksbroek” verontschuldigde Rose zich. Hij eindigde wel op de eerste plaats. Tijdens het Unisys /Staten Bank toernooi moest hij keurig in smoking spelen. Hij werd voorlaatste: hij kon gewoon niet hoog eindigen.

ACHTERSTE VOREN

Heb je er wel eens aan gedacht wat er gebeurt als je achterstevoren zou leven? Om te beginnen sta je op uit de dood, een spectaculair begin… als je uit de kist stapt word je verwelkomt door je familie en beste vrienden, die hoef je dus niet meer uit te zoeken… en ze hebben allemaal een bloemetje meegenomen. Dan mag je een jaar of 20 lekker doen waar je zin in hebt, kaarten, tuinieren, af en toe een uitstapje voor de halve prijs, iedere dag een paar borrels en elke maand kassa kassa… pensioen. Op een dag staat er ineens een vent voor je deur met een gouden horloge. Die biedt je meteen een goed betaalde job. Naarmate de jaren voorbijgaan, krijg je ook steeds meer zin om te werken, je voelt je ook steeds beter, je kan zoveel roken als je wil, want je longen worden steeds schoner. Je kunt drinken wat je wilt, de katers worden steeds kleiner. Je raakt je buik kwijt zonder dat je er iets voor hoeft te doen. In het begin heb je maar 1 keer per jaar, maar op ‘t laatst 10 keer per week. Op een gegeven moment moet je naar school maar je weet alles al, dus je doet helemaal niets. En de laatste jaren van je leven kan je lekker in de zandbak spelen, zeuren en irritant zijn, en je kunt snoepen wat je maar wil want al je tanden ben je toch weer kwijt. Dan nog een paar maanden aan borst sabbelen,  nog 9 maanden in de warme moederschoot, en daarna verdwijn je in één alles verzwelgend, gelukzalig orgasme……. 

BOKKEN & GEITEN

Bridge lijkt een spel dat louter door mensen wordt gespeeld. Ik zeg ‘lijkt’, want een paar dieren spelen er ook een zeer grote rol in. Nu doel ik niet op die fantasieverhaaltjes van de Griffins of de Mahmodians, waar geniale beesten, met menselijke en onmenselijke trekjes, op hoog en amusant niveau bridgen.  Ik doel op het echte bridge. ‘Wat voor beesten daar dan optreden?’ vraagt u zich misschien af. Wel, om te beginnen is er de Bok. Dat dit beest aan tafel verschijnt, wordt veroorzaakt door het menselijkste trekje dat er is: fouten maken. Bokken worden namelijk geschoten. Zeker aan de bridgetafel worden er vele genadeloos afgeknald. Op sommige spellen worden zelfs hele kuddes om zeep geholpen. Behalve de Bok is er de Geit. Geiten kunnen aan tafel zitten, zonder dat u het merkt. Maar, zoals te verwachten is: de Geit geeft zich bloot zodra een Bok ge-schoten is: de Geit begint te mekkeren. Mekkeren klinkt als: ‘Hoe, kun je dat nu bieden’, ‘Waar slaat dat nu in hemelsnaam weer op’, ‘Was de schoppen terugkomst nu echt niet te verzinnen’, of iets dergelijks. Geiten zijn opvliegende beesten, die in dit soort (en vaak ergere) bewoordingen proberen duidelijk te maken wat zij denken van de capaciteiten van hun partner. Sommige Geiten zijn gediplomeerde diepe-zuchten-slakers en anderen beginnen na een geschoten Bok hun partner op luide toon uit te leggen welke enorme afmetingen het zojuist geschoten exemplaar heeft en hoe deze Bok geschoten werd. Ze beginnen inferieure of zelfs volkomen onzinnige speelwijzen te bedenken, die bij deze zitsel toevallig tot winst hadden geleid. Iedereen zal het met mij eens zijn, dat dit soort geitenpraktijken buiten-gewoon afkeurenswaardig is en in het algemeen tot meer slechte scores leidt, of erger, tot een slechter partnership. Ik heb niet de illusie dat ik met dit wat moralistische begin de rasgeiten heb bekeerd en daarom wil ik nog graag twee verhaaltjes vertellen, waar de Geiten er bekaaid van afkomen. Het was een mooie vrijdagavond en ik was, zoals wel vaker, een genoeglijk potje aan het kaarten in het Praathuis. Meneer Rechts, een Geit in hart en nieren, opende de verwikkelingen met 1SA. Ik paste en dat was met mijn evenwichtige éénpunter zeker de 10 in een biedwedstrijd geweest. Jongeman Links, overigens allesbehalve een Geit, ging in de denktank en besloot uiteindelijk tot 3SA. De rest van de tafel paste met gezwinde spoed en ik kwam uit, waarmee is niet relevant. De reden voor de denkpauze links werd duidelijk toen de dummy open ging: het was een 16-punter. Toegegeven, het was een beroerde 16-punter, een 4-3-3-3, vier heren en een aas en geen middenkaarten. Desondanks had meneer Rechts een eenvoudige taak: hij raapte 13 slagen op. Daarvoor was het alleen nodig dat er een kleurtje bij ons 3-2 zat. Was dat niet zo geweest, dan waren er altijd nog 12 slagen geweest. Daar begon het gemekker al: ‘Had je niet door kunnen bieden, een dooie zes, 16 punten tegenover een 1SA opening’, mèhèhèhèè. enz. enz. Afijn, het scorekaartje ging open en bleek gevuld met louter 6SA+1. Een kogelronde nul voor meneer Rechts en jongeman Links. Het humeur van meneer Rechts daalde naar het absolute nulpunt en het gemopper nam buitenproportionele vormen aan. ‘Je had toch min-stens een kwantitatieve 4SA kunnen bieden, dan kan ik 6 bieden met mijn maximum, mèhèhèhèè.’ Jongeman Links pakte toen de kaarten van meneer Rechts en keek ze in. Na een korte inspectie gaf hij ze terug en merkte daarbij luchtigjes op: ‘Je hebt wel wat veel voor je 1SA opening.’  Meneer Rechts greep zijn kaarten en telde zijn punten nog eens. Het waren er 18… Meneer Rechts had 1SA geopend met 18 punten en een goede vijfkaart laag erbij… Jawel, gerechtigheid bestaat nog! Meneer Rechts was plotseling een stuk stiller geworden en wenste zichzelf waarschijnlijk naar…….. Heel Verweggistan.

EEN BRIDGE FANAAT

Psychiater Den Ouwen liep naar zijn bureau en drukte op het knopje van de intercom. ‘Wie is de volgende, Annette?’ vroeg hij. ‘Ene meneer Van Henegouwen’, klonk het. ‘Dat is waar ook’, dacht de psychiater. Er had zich een nieuwe patiënt aangemeld. Hij herinnerde zich het telefoongesprek van twee weken geleden met mevrouw Van Henegouwen over het probleem van haar man. ‘Hij is helemaal bezeten van bridge’, had ze gezegd. ‘Hij doet niks anders en praat over niks anders. Of het nou bij het ontbijt, het avondeten of in bed is, hij heeft zijn mond vol over wat hij “het edele bridgespel” noemt.’ Zelf hield mevrouw Van Henegouwen helemaal niet van spelletjes en ze kon dan ook geen begrip voor haar man opbrengen. Ze had geopperd dat het misschien wel een ziekte ‘zoals hyperventilatie was en hoopte dat Den Ouwen haar man kon genezen. Den Ouwen besloot dit eigenaardige geval op zich te nemen, ook al had hij net zoveel verstand van bridge als een lama van de relativiteitstheorie. Tenslotte had mevrouw gezegd dat ze van de uitstekende reputatie van hem had gehoord. Ze hoopte wel dat hij niet meteen zou beginnen met shock-therapie want daarover had ze pas nog in de Story gelezen. Een bescheiden klopje op de deur deed hem uit zijn overpeinzingen opschrikken. Hij liep naar de deur en opende deze. Daar stond meneer, de bridgefanaat. Hij was precies zoals de psychiater dacht een gezet mannetje bij wie de tand destijds ook al in de haardos had toegeslagen. ‘Coupe zure regen’, zoals Den Ouwen junior het altijd noemde. Het mannetje stelde zich voor en gaf daarbij een iets te zachte en te vochtige hand. ‘Gaat u zitten’, zei de zielenknijper en wees zijn nieuwbakken patiënt een gemakkelijke stoel, zoals je die zou verwachten in de spreekkamer van een psychiater. Van Henegouwen nam plaats. ‘Wel, meneer, omdat dit maar een korte sessie zal worden, wil ik de tijd nuttig besteden met een woordassociatie spelletje waardoor ik u wat beter zal leren kennen. Het is erg eenvoudig: ik noem een woord of thema en u antwoordt daarop met het eerste het beste wat er in u opkomt.’ Van Henegouwen gaf een knikje dat bij het begrepen had. Hij was allang blij dat hij niet op een bank moest gaan liggen. ‘Goed’, zei Den Ouwen, ‘daar gaan we.’ ‘Prettig spel’, zei Van Henegouwen. ‘Sport’, zei de psychiater. ‘Spel’, antwoordde Van Henegouwen.  ‘Tennis’                  ….. ‘Grand Slam’. ‘Golf’                        ….. ‘Slag’.  “Autoracen’           ….. ‘Manche’. ‘Voetbal’                ….. ‘Schoppen’. ‘AC Milan’           ….. ‘Transfers’. Van Henegouwen gaf vlug en ontspannen antwoord, alsof bij nooit iets anders in zijn leven gedaan had. ‘Dat gaat goed’, zei Den Ouwen. ‘Wie is overigens uw favoriete voetballer?’ ‘John de Wolff’, antwoordde het mannetje. ‘Waarom John de Wolff?’ vroeg de zielenknijper nieuwsgierig. ‘Omdat John de Wolf zo goed kan ingooien’, antwoordde Van Henegouwen, ‘daar heb ik zelf nogal moeite mee.’ De psychiater keek zijn patiënt aan. Die avond draaide Den Ouwen het bandje met het gesprek nog een keer af. Hij had gekozen voor het woord associatiespel omdat mensen die een ziekelijke interesse vertonen in een spel in het algemeen minder interesse in andere zaken tonen, iets dat bij deze toets vaak snel naar voren komt. Den Ouwen had echter geen leemtes kunnen vinden in de algemene kennis van de patiënt: deze had op alle trefwoorden een redelijk tot normaal antwoord gegeven. Van enig bridge-fanatisme was niks gebleken.  Wat Den Ouwen wel verontrustte, was de volgende passage in het gesprek:;  ‘Geld’ ….. uitkomen’.  ‘Vrouwen’     …..’Snijden of slaan’.
‘Huwelijk’ ….. ‘Partner’.  ‘Sex’          …..            ‘Paren’. Peinzend zette hij het bandje stop. Dat waren toch een paar interessante antwoorden. Zou Van Henegouwen soms zijn vrouw mishandelen? Was hij misschien een lustmoordenaar? Je wist het maar nooit. En dan dat laatste antwoord. Daar waar andere patiënten gingen stotteren, blozen of zelfs volkomen dichtsloegen, gaf deze patiënt vlot antwoord: Paren’. Hij kijkt waarschijnlijk te veel natuurfilms op tv, dacht de zielenknijper. Onwetend van de overpeinzingen van de psychiater vertelde de echtgenoot enthousiast over de 7♠, die bij vandaag had gemaakt. En over die psychiater met wie hij zo leuk over bridge had kunnen praten. ‘Ja prachtig, schat’, zuchtte mevrouw en deed het licht uit.

X X X X X X X X X